Clayface (2026)

Matt Hagen chce przede wszystkim odzyskać twarz i karierę, które wydają się coraz bardziej od niego oddalać. Aktor związany z Hollywood zostaje oszpecony, a uraz zmienia jego zawodową przyszłość w serię zamkniętych drzwi. Szansa na powrót pojawia się wraz z eksperymentalną terapią prowadzoną przez naukowczynię Caitlin Bates. Zabieg ma naprawić uszkodzone ciało, lecz zamiast prostego rozwiązania uruchamia przemianę, nad którą nikt nie potrafi zapanować. Tkanki Hagena zaczynają zachowywać się w sposób przeczący biologii, a zdolność zmiany wyglądu szybko przestaje być czymś, co można traktować jak medyczny sukces. Każda kolejna transformacja odbiera mu część kontroli nad własnym ciałem i tożsamością. W świecie, w którym jego zawód zawsze zależał od wyglądu, możliwość przybierania dowolnej twarzy okazuje się przewrotnie związana z utratą tej jedynej, którą uważał za swoją. Sprawą interesuje się policja, a Hagen coraz mocniej wikła się w konsekwencje eksperymentu. Zamiast klasycznej drogi od człowieka do superprzestępcy jego los rozwija się jak historia o desperackiej próbie naprawienia życia, która tworzy problem znacznie większy od pierwotnego urazu. Granica między leczeniem i deformacją staje się przy tym coraz trudniejsza do wskazania. Eksperyment daje mu zarazem coś, czego aktor wcześniej pragnął zawodowo: możliwość stania się kimkolwiek. Cena tej swobody rośnie jednak z każdą chwilą, gdy własna forma przestaje być czymś pewnym i trwałym.