Dobry chłopiec (2026)

Dziewiętnastoletni Tommy od dawna żyje na granicy prawa i nie przywiązuje większej wagi do konsekwencji swoich decyzji. Wszystko zmienia się, gdy zostaje porwany i trafia pod kontrolę Chrisa oraz Kathryn, małżeństwa przekonanego, że może siłą naprawić jego życie. Oboje tworzą zamknięty system zasad, kar i ćwiczeń, które przedstawiają jako resocjalizację. Tommy ma się uczyć dyscypliny, posłuszeństwa oraz zachowań uznawanych przez gospodarzy za właściwe, lecz szybko orientuje się, że nie uczestniczy w żadnym dobrowolnym programie. Każdy przejaw buntu prowadzi do kolejnych ograniczeń, a pozornie spokojny dom staje się miejscem, w którym granice między wychowaniem, manipulacją i przemocą praktycznie znikają. Chłopak próbuje rozpoznać relację łączącą Chrisa i Kathryn, wykorzystać ich napięcia oraz znaleźć drogę ucieczki, zanim całkowicie straci możliwość decydowania o sobie. Jednocześnie jego porywacze nie są zgodni co do metod ani tego, jaki powinien być końcowy rezultat ich eksperymentu. W zamknięciu Tommy walczy o wolność i o zachowanie własnej tożsamości. Im dłużej trwa przymusowa przemiana, tym trudniej przewidzieć, kto naprawdę kontroluje sytuację i jak daleko gospodarze są gotowi się posunąć. Chris i Kathryn nie postrzegają siebie jak zwykłych przestępców. Własne działania tłumaczą potrzebą naprawienia młodego człowieka, co czyni ich jeszcze trudniejszymi do przewidzenia, bo przemoc potrafią przedstawiać jako troskę, obowiązek albo konieczną lekcję.