Backrooms. Bez wyjścia (2026)

Clark prowadzi sklep meblowy i nie spodziewa się, że zwyczajny dzień pracy zakończy się wejściem do miejsca, które przeczy logice znanego świata. Za jedną ze ścian odkrywa rozległą przestrzeń złożoną z podobnych do siebie pomieszczeń, korytarzy i jarzeniowego światła. Nie ma tam wyraźnego wyjścia, a kolejne przejścia zamiast prowadzić na zewnątrz odsłaniają następne fragmenty tego samego niepokojącego labiryntu. Po powrocie Clark próbuje opowiedzieć o doświadczeniu swojej terapeutce, doktor Mary Kline. Jego relacja brzmi jak objaw kryzysu psychicznego, lecz zniknięcia i niewytłumaczalne szczegóły sprawiają, że Mary nie może łatwo odrzucić jej jako urojenia. Gdy jeden z jej pacjentów przepada, poszukiwania zaczynają łączyć się z miejscem opisanym przez Clarka. Terapeutka zostaje wciągnięta w rzeczywistość, w której zawodowe narzędzia przestają wystarczać, a orientację przestrzenną podważają powtarzające się ściany, pokoje i przejścia. Im głębiej sięga poszukiwanie zaginionego człowieka, tym trudniej określić, gdzie kończy się zwyczajny budynek, a zaczyna obcy wymiar. Mary musi przy tym skonfrontować się z własną przeszłością, ponieważ dziwna przestrzeń więzi ludzi, a przy okazji wystawia na próbę ich pamięć i poczucie rzeczywistości. Najprostsze pytanie, jak wrócić, z każdą próbą uzyskania odpowiedzi robi się przez to jeszcze bardziej niepokojące.