Daaaaaalí ! (2024)

Młoda francuska dziennikarka, Judith Rochant, dostaje nie lada wyzwanie – ma przeprowadzić wywiad z legendarnym hiszpańskim malarzem, którego ekscentryczna natura od lat budzi zachwyt i konsternację. Już pierwsze spotkanie okazuje się nieprzewidywalne – artysta, krocząc z charakterystycznym rozmachem przez hotelowy korytarz, zanurza się w barwnych monologach, by w końcu, ku zdziwieniu wszystkich, porzucić rozmowę, gdy dowiaduje się, że nie zostanie ona zarejestrowana na kamerze.

Kolejne próby nawiązania dialogu z mistrzem są równie nieprzewidywalne. W jednej chwili wydaje się, że chce mówić, w następnej zmienia zdanie, a na dodatek jego postać przybiera różne oblicza – dosłownie. Każda scena to nowy aktor, nowe wcielenie tej samej postaci, co tylko potęguje atmosferę chaosu i surrealizmu. Judith, choć pełna determinacji, ma coraz większy problem z uchwyceniem tego, co rzeczywiście stanowi istotę jej rozmówcy.

Z czasem zaczyna rozważać, czy zamiast klasycznego wywiadu, nie lepiej byłoby stworzyć film dokumentalny – coś, co uchwyci nie tylko osobę, ale i cały fenomen, jakim jest artysta. Jednak każde podejście kończy się na kolejnych przeszkodach, jakby sam mistrz kpił sobie z prób uchwycenia go w konkretnej formie.