Dziki (2025)

W siedemnastowiecznych Karpatach mapy i rozkazy wydawane z dalekich dworów nie wystarczają do sprawowania realnej władzy. W górskich ostępach żyje niemy wojownik wychowany z dala od typowego świata miast, armii i kościelnych hierarchii. Dorastał wśród zwierząt oraz miejscowych ludzi, dlatego porusza się po surowym górskim terenie z pewnością niedostępną przybyszom. Jego życie przecina się z misją cesarskiego inkwizytora, który przybywa w góry, by odzyskać skradzione papieskie insygnium. Dla wysłannika nie jest to zwykłe poszukiwanie cennego przedmiotu. Reprezentuje władzę gotową użyć przemocy wobec każdego, kto stanie między nią a odzyskaniem relikwii. Śledztwo i pościg wciągają w konflikt mieszkańców karpackich osad, a działania inkwizytora uruchamiają odwet, którego nie da się zatrzymać jednym rozkazem. Niemy wojownik, dotąd związany przede wszystkim z górami i własnymi zasadami przetrwania, musi zdecydować, jak zareagować na ludzi przynoszących ze sobą brutalność pod pozorem prawa. Wraz z narastaniem przemocy coraz trudniej oddzielić poszukiwanie skradzionego przedmiotu od osobistej zemsty. Górski krajobraz staje się przestrzenią pościgu, zasadzek i starć dwóch porządków: narzuconego przez imperium oraz tego, według którego od pokoleń żyją miejscowi. Im głębiej przybysze wchodzą w góry, tym bardziej ich przewaga liczebna i urzędowe tytuły tracą znaczenie wobec terenu oraz ludzi, którzy znają go od dzieciństwa.