Hokum (2026)

Znany autor literatury grozy przyjeżdża do odległego zakątka Irlandii z bardzo osobistym zadaniem. Chce rozsypać prochy rodziców i zamknąć rozdział życia, do którego od dawna niechętnie wraca. Na miejsce wybiera stary zajazd stojący z dala od większych miejscowości, otoczony surowym krajobrazem i historiami przekazywanymi przez mieszkańców. Jedna z nich dotyczy wiedźmy, która miała przed laty związać się z tym miejscem. Pisarz początkowo traktuje podobne opowieści jak folklor, zwłaszcza że zawodowo sam buduje historie z lęku, przesądów i wyobraźni. Pobyt szybko zaczyna jednak wymykać się prostym wyjaśnieniom. Nocne odgłosy, niepokojące obrazy i zdarzenia, których nie potrafi odtworzyć w pamięci, sprawiają, że granica między miejscową legendą a jego własnym stanem psychicznym staje się coraz mniej wyraźna. Kiedy dochodzi do zaginięcia, samotna podróż zamienia się w próbę ustalenia, co naprawdę wydarzyło się w zajeździe i dlaczego przeszłość rodziny tak mocno splata się z tym miejscem. Bohater zna mechanizmy horroru lepiej niż większość ludzi, ale tym razem nie kontroluje opowieści. Musi sprawdzić, czy źródłem zagrożenia jest człowiek, pamięć, czy coś, czego wcześniej nie dopuszczał do siebie. Im dłużej pozostaje na miejscu, tym częściej własne doświadczenie pisarskie podsuwa mu kilka sprzecznych interpretacji tych samych zdarzeń.