Słone lato (2025)

Młoda kobieta rezygnuje z codzienności, by towarzyszyć matce w próbie uzyskania wsparcia u egzotycznego uzdrowiciela. W miejsce chłodnej codzienności zabiera ją na łono południowej Europy – gdzie słońce miesza się z ciszą i morzem, a ciało matki stało się symbolem niewiadomej, zarówno fizycznej jak i mentalnej. Nierówny duet matka–córka trafia do kliniki, gdzie między nimi otwiera się nowa przestrzeń – Sofia powoli odkrywa radosną niepodległość, a matka zaczyna wątpić w swoją rolę opiekunki i centrum kosmicznego dramatu. W tle rodzi się intensywna więź z kobietą z zewnątrz – ta prowadzi do konfrontacji: ze stratą, rezygnacją, świeżymi uczuciami i pytaniami o to, ile wolności można znieść, zanim trzeba odkupić własne decyzje.