Ostatni dom (2026)

Jason i Ann mieszkają z dziećmi w zwyczajnym domu, który pewnego dnia staje się pułapką bez widocznego wyjścia. Po dziwnym zjawisku rodzina odkrywa, że drzwi i okna nie pozwalają wydostać się na zewnątrz, a kontakt ze światem zostaje przerwany. Nikt nie wyjaśnia, dlaczego właśnie ich budynek został odcięty ani co znajduje się po drugiej stronie barier. Początkowy szok szybko ustępuje bardziej przyziemnym problemom. Zapasy żywności, wody, lekarstw i energii nie są nieskończone, dlatego każdy przedmiot w domu zaczyna mieć inne znaczenie niż wcześniej. Rodzice próbują chronić dzieci, lecz nie mogą obiecać im, że pomoc nadejdzie. Z czasem rodzina uczy się wykorzystywać dostępne pomieszczenia i sprzęty do zdobywania jedzenia, gromadzenia wody oraz utrzymania podstawowych warunków życia. Równocześnie za ścianami daje o sobie znać nieznana siła, która najwyraźniej ma związek z ich uwięzieniem. Kolejne próby zrozumienia sytuacji pokazują, że zagrożenie nie ogranicza się do powolnego wyczerpywania zasobów. Jason, Ann i dzieci muszą funkcjonować razem przez czas znacznie dłuższy, niż ktokolwiek zakładał, a znajome wnętrza zmieniają się w skomplikowany system przetrwania. Każda decyzja dotycząca zapasów zaczyna wpływać na całą rodzinę. Narasta też pytanie, czy bezpieczniej pozostać wewnątrz, czy nadal szukać sposobu na otwarcie przejścia, za którym może czekać odpowiedź albo znacznie większe niebezpieczeństwo.