Człowiek do wszystkiego (2026)

Joseph Marti pracuje jako anonimowy introligator i ma poczucie, że jego obecność w zakładzie niczego nie zmienia. Dopiero źle sklejona książka zwraca na niego uwagę przełożonego, ale upokarzająca reakcja szefa skłania Josepha do porzucenia posady. Wkrótce trafia do domu Toblerów, gdzie zostaje pomocnikiem gospodarza, człowieka pochłoniętego własnymi wynalazkami i planami biznesowymi. Nowa praca nie ma jasno wyznaczonych granic. Joseph wykonuje polecenia, prowadzi korespondencję, pomaga w codziennych sprawach i stopniowo staje się częścią życia rodziny. Poczucie przynależności działa na niego silniej, niż się spodziewał, zwłaszcza że dotąd nigdzie nie czuł się naprawdę potrzebny. Z czasem zaczyna jednak dostrzegać, że ambitne przedsięwzięcia Toblera nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, a finanse domu stają się coraz bardziej kruche. Narastają również napięcia między małżonkami. Joseph znajduje się w niewygodnym położeniu: jest pracownikiem, domownikiem i obserwatorem cudzych problemów jednocześnie. Im mocniej wiąże się z miejscem, tym trudniej ocenić mu, czy otrzymał szansę na nowe życie, czy tylko pozwolił, by cudze potrzeby zastąpiły jego własną wolność. Dom, który początkowo daje Josephowi poczucie ładu, sam zaczyna tracić stabilność. Wierzyciele i nieudane pomysły coraz mocniej naciskają na Toblera, a pracownik mimowolnie zostaje wciągnięty w sprawy, których nie może naprawić. Pozostanie oznacza lojalność, odejście wymaga odzyskania własnej sprawczości.