Upadek wieloryba (2026)

Jay Gardiner schodzi pod wodę z powodu sprawy, której nie potrafi zamknąć na lądzie. Szuka szczątków swojego ojca, Mitta, a nurkowanie ma być próbą odzyskania tego, co morze odebrało rodzinie. W głębinach dochodzi jednak do zdarzenia tak niewiarygodnego, że wcześniejszy cel natychmiast przestaje mieć znaczenie. Jay zostaje połknięty przez kaszalota i budzi się wewnątrz żywego zwierzęcia, odcięty od powierzchni, światła oraz pomocy. Zapas tlenu daje mu mniej więcej godzinę na znalezienie drogi ucieczki. Nie ma przy tym mapy środowiska, w którym się znalazł, ani pewności, czy każda próba ruchu nie pogorszy sytuacji. Sprzęt nurkowy staje się jego jedynym zestawem narzędzi, a wiedza o oceanie musi wystarczyć tam, gdzie nie istnieją procedury ratunkowe. Fizyczna walka o oddech łączy się z pamięcią o ojcu, którego obecność doprowadziła Jaya do tego miejsca. Chłopak próbuje zachować koncentrację mimo narastającego braku powietrza, obrażeń i dezorientacji. Każda minuta ma mierzalną wartość, a ogromne ciało wieloryba jest jednocześnie więzieniem i ruchomym światem, którego rytm decyduje o szansach człowieka uwięzionego w środku. Wspomnienia o trudnej relacji z Mittem wracają właśnie wtedy, gdy Jay nie może od nich uciec żadnym ruchem. Poszukiwanie ojca zmienia się w konfrontację z tym, co syn przez lata próbował wobec niego przemilczeć.