Klara i słońce (2026)

Klara czeka w sklepie na rodzinę, która wybierze ją na Sztuczną Przyjaciółkę. Została stworzona po to, by łagodzić samotność dzieci, dlatego uważnie obserwuje ludzi przechodzących za szybą i próbuje zrozumieć ich zachowania. Jej uwagę przyciąga Josie. Dziewczyna również szybko dostrzega w niej kogoś więcej niż urządzenie, a wzajemne zainteresowanie prowadzi do decyzji o zabraniu Klary do domu. Nowe miejsce okazuje się pełne napięć, których android nie potrafi od razu nazwać. Josie ma trudną relację z matką, Chrissie, a cała rodzina żyje z ciężarem wcześniejszej straty. W niedalekiej przyszłości, gdzie technologia potrafi zmieniać możliwości dzieci, bliskość nadal nie daje się zaprogramować równie łatwo. Klara podchodzi jednak do ludzkich problemów z prostotą i uporem. Zasilana energią słoneczną, zaczyna przypisywać Słońcu znaczenie wykraczające poza własne funkcjonowanie i wierzy, że może ono pomóc także Josie oraz jej bliskim. Im lepiej poznaje domowników, tym wyraźniej widzi sprzeczności między tym, co mówią, czego pragną i czego się boją. Jej lojalność staje się dla rodziny czymś realnym, choć sama Klara pozostaje istotą zaprojektowaną przez człowieka do pełnienia określonej funkcji. Szczególne miejsce zajmuje przyjaźń Josie z Rickiem, która pokazuje Klarze jeszcze inny rodzaj więzi niż relacja dziecka z rodzicem. Android obserwuje ją równie uważnie, szukając reguł rządzących ludzkim przywiązaniem.