Hopnięci (2026)

Malwina Tanaka od dziecka fascynuje się zwierzętami i chce rozumieć ich świat bez sprowadzania go do ludzkich wyobrażeń. Taką możliwość daje hopnoza, technologia pozwalająca przenieść ludzką świadomość do realistycznego robota przypominającego konkretne zwierzę. Dziewczyna korzysta z eksperymentalnego rozwiązania i „hopie” do ciała bobra, dzięki czemu po raz pierwszy może rozmawiać z mieszkańcami lasu jak ktoś z ich świata. Szybko poznaje Króla Karola, charyzmatycznego przywódcę bobrzej społeczności, oraz zasady, których człowiek wcześniej nawet nie zauważał. Zachwyt odkrywaniem nowych perspektyw nie trwa jednak bez przeszkód. Burmistrz Dziarski planuje przedsięwzięcie zagrażające siedliskom zwierząt, a Malwina, rozdarta między ludzkim życiem i robotycznym wcieleniem, próbuje znaleźć sposób na powstrzymanie zmian. Samo ostrzeżenie mieszkańców lasu nie wystarcza, bo różne gatunki mają własne interesy, hierarchie i powody, by sobie nie ufać. Dziewczyna musi nauczyć się funkcjonować według ich reguł i przekonać całe królestwo zwierząt do wspólnego działania. Hopnoza daje jej dostęp do świata, którego ludzie zwykle nie słyszą, ale technologia nie rozwiązuje podstawowego problemu: jak pogodzić rozwój miasta z prawem natury do własnej przestrzeni. Malwina stopniowo przekonuje się również, że ludzkie pomysły na ochronę przyrody nie zawsze odpowiadają temu, czego potrzebują same zwierzęta. Możliwość rozmowy z nimi komplikuje więc sprawę zamiast ją upraszczać, bo każda grupa ma własny punkt widzenia.