Dobra siostra (2026)

Rose próbuje poukładać życie po burzliwym rozstaniu i przyjmuje pomoc starszego brata, Samuela. Wspólne mieszkanie daje jej poczucie bezpieczeństwa, którego w ostatnich miesiącach bardzo potrzebowała. Rodzeństwo jest ze sobą blisko, a Samuel od dawna należy do osób, na których Rose bez wahania polega. Ten układ rozpada się w chwili, gdy kobieta dostaje wezwanie do złożenia zeznań. Jej brat został oskarżony o gwałt. Początkowy odruch obrony najbliższej osoby zderza się z pytaniami o noc, której dotyczy sprawa, i z detalami, które Rose wcześniej traktowała jako nieistotne. Próbuje odtworzyć własne wspomnienia, rozmowy z Samuelem i to, co mogła widzieć lub usłyszeć, nie zdając sobie sprawy z ich znaczenia. Każda nowa informacja utrudnia jej oddzielenie lojalności rodzinnej od odpowiedzialności wobec kobiety, która zgłosiła przestępstwo. Rose nie prowadzi śledztwa w policyjnym sensie; musi raczej zdecydować, czy ufa obrazowi brata budowanemu przez całe życie, czy temu, co zaczyna dostrzegać teraz. Zbliżające się zeznania sprawiają, że nie można już odkładać tej decyzji. Relacja, która dotąd dawała jej oparcie, staje się źródłem coraz większego napięcia i zmusza ją do spojrzenia na Samuela bez ochronnej warstwy rodzinnych przyzwyczajeń. Od jej słów może zależeć zarówno przebieg procesu, jak i przyszłość całej rodziny.