Kandydaci śmierci (2026)

Kilkanaście lat temu Maciej zabrał syna i dwóch jego kolegów na wakacyjny wyjazd z prostym pomysłem: zamiast spędzać kolejne dni przed komputerami, wspólnie nakręcą amatorski horror. Jednorazowa zabawa szybko zmieniła się w tradycję. Co roku ta sama grupa wracała z kamerą w kolejne niezwykłe miejsca w Polsce, wymyślała sceny, improwizowała efekty i budowała następny rozdział własnej serii grozy. Dokument śledzi te spotkania na przestrzeni kilkunastu lat, dlatego wraz z kolejnymi nagraniami zmieniają się twarze bohaterów oraz sposób, w jaki patrzą na wspólny rytuał. Dzieci stają się nastolatkami, potem dorosłymi mężczyznami, a wakacyjna wyprawa zaczyna pełnić inną funkcję niż na początku. Pomiędzy ustawianiem ujęć, nocami w namiotach i rozmowami przy ognisku pojawiają się tematy pierwszych związków, rozczarowań, pracy, planów oraz lęku przed tym, że wspólna tradycja kiedyś się skończy. Kamera rejestruje relację ojca z synem i przyjaźń trzech chłopaków w czasie, którego nie da się zatrzymać. Każdy z nich stopniowo wybiera własną drogę, lecz coroczny rytuał pozostaje miejscem, do którego mogą wrócić. Amatorskie horrory stają się w rezultacie kroniką dorastania, zmian charakteru i więzi utrzymywanej mimo coraz bardziej dorosłych obowiązków. Dawne sceny z dzieciństwa nabierają po latach nowego znaczenia, bo obok wymyślonych potworów zapisują ludzi, którzy z każdą kolejną wyprawą są już trochę inni.