Więzień (2026)

Taylor od dawna słyszy, że jest człowiekiem straconym: podobnie traktowała go rodzina, otoczenie i w końcu system więzienny. Za kratami nauczył się przede wszystkim jednego — trzymanie głowy nisko zwiększa szansę, że dzień minie bez kolejnego problemu. Mężczyzna zmaga się z uzależnieniem od heroiny, lecz stara się unikać konfliktów, ponieważ zbliża się możliwość wcześniejszego zwolnienia. Perspektywa wyjścia daje mu konkretny cel: nie wdawać się w cudze sprawy, przetrwać i odzyskać choć część życia poza murami. Ten plan komplikuje się, gdy do jego celi trafia Dee. Nowy współwięzień jest impulsywny, chaotyczny i nie respektuje ostrożnych reguł, dzięki którym Taylor dotąd pozostawał na uboczu. Jego obecność natychmiast przyciąga kłopoty związane z więzienną hierarchią, przemocą i ludźmi prowadzącymi interesy również za kratami. Taylor zostaje wciągnięty w relację, której nie potrafi po prostu zakończyć, a każdy kolejny incydent może przekreślić szansę na warunkowe wyjście. Musi zdecydować, jak wiele jest gotów zrobić, by chronić własną przyszłość, kiedy lojalność, strach i przetrwanie zaczynają wymagać sprzecznych decyzji. W zamkniętym środowisku nawet próba pozostania neutralnym okazuje się wyborem, który ktoś inny może uznać za opowiedzenie się po konkretnej stronie.