Wyspa umarłych (2025)

Ava przybywa na Tasmanię po katastrofie wojskowej, która w jednej chwili zmieniła wyspę w odizolowaną strefę śmierci. Eksperymentalna broń zabiła ogromną liczbę ludzi, a służby potrzebują cywilnych ochotników do odnajdywania i zabezpieczania ciał. Dla Avy oficjalna misja jest przede wszystkim sposobem na dostanie się do miejsca, gdzie zaginął jej mąż Mitch. Nie ma pewności, czy przeżył wybuch, ale brak jednoznacznej informacji nie pozwala jej zakończyć poszukiwań. Wkrótce pojawiają się doniesienia, że część zmarłych odzyskuje zdolność poruszania się. Wojsko początkowo przedstawia ich jako powolnych i łatwych do kontrolowania, jednak doświadczenia ekip działających w terenie zaczynają przeczyć uspokajającym komunikatom. Ava, współpracując między innymi z Clayem, zapuszcza się coraz dalej w obszary objęte kwarantanną. Puste drogi, porzucone domy i punkty ewakuacyjne nie dają odpowiedzi, której szuka, a zachowanie ożywionych ciał staje się coraz bardziej agresywne. Z każdą kolejną godziną wyprawa ratunkowa przypomina próbę przetrwania w miejscu, którego reguły dopiero się tworzą. Ava musi zdecydować, jak daleko jest gotowa pójść za śladem Mitcha, gdy oficjalne procedury przestają wystarczać, a wejście w kolejną zamkniętą strefę może odciąć jej jedyną drogę powrotu. Poszukiwanie jednej konkretnej osoby prowadzi ją przez miejsca, z których większość ocalałych próbuje wydostać się w dokładnie przeciwnym kierunku.