Dźwięk śmierci (2026)

Przypadkowe odkrycie starego azteckiego artefaktu zamienia zwykłą ciekawość grupy młodych ludzi w początek serii wydarzeń, których nie da się cofnąć. Przedmiot wygląda jak niezwykły gwizdek i początkowo budzi raczej zainteresowanie niż strach. Wystarczy jednak jeden dźwięk, by Chrys, Ellie, Rel i Noah zrozumieli, że trafili na coś znacznie groźniejszego niż muzealna osobliwość. Według związanej z nim legendy każdy, kto usłyszy jego przeraźliwy ton, zostaje naznaczony, a śmierć zaczyna zbliżać się w formie dopasowanej do jego najgłębszych lęków. Kolejne niepokojące zdarzenia sprawiają, że dawną opowieść coraz trudniej uznać za przesąd. Przyjaciele próbują ustalić pochodzenie przedmiotu, zasady działania klątwy i sposób, w jaki można przerwać jej skutki, zanim lista ofiar się wydłuży. Problem polega na tym, że zagrożenie nie daje się zamknąć w jednym miejscu ani po prostu od niego uciec. Każdy z bohaterów inaczej reaguje na narastający strach, a presja czasu zaczyna wystawiać ich wzajemne zaufanie na próbę. Im więcej dowiadują się o gwizdku, tym wyraźniej widzą, że jego użycie uruchomiło mechanizm, którego nie rozumieją i którego następny ruch może dotyczyć każdego z nich. Próba uratowania jednej osoby może przy tym wystawić na działanie klątwy następną, dlatego nawet pozornie rozsądny plan niesie ryzyko kolejnej tragedii.