Glorious Summer (2026)

Upalne lato w renesansowym pałacu płynie według starannie ułożonego planu. Trzy mieszkające tam kobiety nie muszą martwić się o jedzenie, rozrywkę ani organizację codzienności, ponieważ enigmatyczny system zapewnia im wszystko, czego mogą potrzebować. W zamian oczekuje przestrzegania jednej podstawowej zasady: żadna z nich nie może przekroczyć muru otaczającego posiadłość. Początkowo życie w odizolowanym miejscu przypomina bezpieczne zawieszenie między dzieciństwem a dorosłością. Dni wypełniają ćwiczenia, afirmacje, wellness i zadania mające pomagać w ciągłym samodoskonaleniu. Z czasem ten sam harmonogram zaczyna jednak wyglądać jak narzędzie kontroli. Bohaterki dostrzegają, że komfort został okupiony brakiem możliwości wyboru, a ich pozorna beztroska wymaga podporządkowania każdej części życia odgórnym regułom. Narastająca frustracja prowadzi je do stworzenia własnego kodu porozumiewania się. Potajemnie przygotowują także plan ucieczki i ćwiczą zachowania, które mają pozwolić im oszukać system pilnujący porządku. Problem polega na tym, że żadna z nich nie zna świata po drugiej stronie muru ani ceny, jaką trzeba zapłacić za samodzielność. Decyzja o odejściu oznacza więc rezygnację z bezpieczeństwa, ale pozostanie wymaga zgody na życie wybrane przez kogoś innego. System nie musi stale używać jawnej przemocy, ponieważ bohaterki zostały przyzwyczajone do tego, że posłuszeństwo zapewnia wygodę. Największą przeszkodą w ucieczce staje się zatem również lęk przed życiem, w którym nikt nie poda im gotowego planu dnia ani właściwej odpowiedzi.