Martwe zło: Ogień (2026)

Alice po śmierci męża szuka miejsca, w którym mogłaby choć na chwilę odsunąć od siebie żałobę. Wybiera odosobniony dom należący do rodziny zmarłego, licząc, że pobyt wśród jego bliskich pomoże jej uporządkować wspomnienia i przetrwać najtrudniejszy okres. Izolacja, która miała dać spokój, szybko staje się pułapką. W domu zaczynają pojawiać się niepokojące sygnały, a zachowanie kolejnych osób zmienia się w sposób, którego nie da się wyjaśnić zwykłym napięciem po rodzinnej stracie. Nad miejscem ciąży złowroga siła potrafiąca przejmować ludzi i obracać ich przeciwko najbliższym. Każde kolejne opętanie ogranicza Alice możliwość ucieczki, ponieważ osoby, u których szukała wsparcia, stają się śmiertelnym zagrożeniem. Dawne więzi rodzinne i obietnice składane za życia przybierają ponury sens, gdy przemoc zaczyna przenosić się z jednej osoby na następną. Bohaterka musi zrozumieć, z czym ma do czynienia, zanim sama zostanie częścią koszmaru. Odcięty od świata dom przestaje być schronieniem, a żałoba ustępuje miejsca bezpośredniej walce o przetrwanie przeciw sile, która wykorzystuje ciała, wspomnienia i emocjonalne słabości swoich ofiar. Niebezpieczeństwo nie daje się zatrzymać przez zamknięcie drzwi czy odcięcie kontaktu z jedną osobą. Zło przechodzi dalej, wykorzystując rodzinne napięcia oraz chwile zawahania. Alice stopniowo traci możliwość rozpoznania, komu może jeszcze zaufać i kto zachował kontrolę nad własnym ciałem.